Ronald en Hester in Australië en Azië

Verbijstering

Met veel verbazing zit ik naar het journaal te kijken. Is het werkelijk waar? Zijn we nou echt naar Amerikaanse acties aan het afzakken in Nederland? Kom op mensen, je kan toch wel wat beters verzinnen dan een school in de fik te steken? Wat dacht je van gewoon een gesprek aangaan? Omdat ik een beetje ziek werd van het nieuws allemaal, ben ik maar wat op Internet gaan surfen, niet dat ik daar nou zo vrolijk van werd. Eerst kijk ik nog even op de site van cyberjihad die ik een paar dagen geleden hier noemde omdat ik wat inspiratie nodig had voor een stukje. Die *** heeft dus zijn site offline gehaald met een verwijzing naar een stuk bij Planet Media. Hij beroept zich nu op satire iets waar ik persoonlijk door dit citaat mijn twijfels over heb:

Als ‘t teefje uit Somalie recht heeft op permanente politiebewaking dan ik zeker ook

Je kan me veel vertellen, maar zoiets zeggen over andere mensen (we weten allemaal over wie dit gaat) lijkt me nou geen satire.
Daarna kwam ik langs Volkomen kut die een stuk hadden staan over extremistische websites.
Ook daar kreeg ik een beetje een onpasselijk gevoel bij. Allemaal haat oproepende sites naar mijn idee, maar ook van de kant van Volkomen kut wordt er sfeer gemaakt.
Daarom vanaf deze onbelangrijke, onbekende weblog een oproep aan alle “journalisten” van weblogs:

Doe alsjeblieft niet mee aan de stemmingmakerij in Nederland!!

Straks krijgen we een grote cyberwar van tegen- en voorstanders, nog meer “aanslagen” op mensen die het recht op vrije meningsuiting uitoefenen (en ja daar zitten wij met onze weblogs ook tussen) en meer brandstichtingen op Moskee’s, Islamitische scholen e.d.
Dus doe me een plezier, de landelijke media zal het niet doodzwijgen, en dat vraag ik ook niet aan jullie, maar probeer de sfeer niet verder te verpesten!

Moe….

Het is kwart voor negen en ik hoor de wekker gaan. In een reflex ram ik op mijn nachtkastje op de wekker, in de veronderstelling dat ik de snoozeknop raak. Direct daarop word ik door mijn droom weer terug getrokken in een onrustige slaap.
Tien voor half elf, met een ruk schrik ik wakker en staar naar mijn wekker. Langzaam aan dringt het besef door dat ik om half elf op school moet zijn voor overleg. Met een gigantische snelheid jaag ik mezelf mijn bed uit, de douche in en sta al onder de douche voordat het water goed warm is. Rillend sta ik onder de lauwe straal en scheer ondertussen mijn baard van twee dagen af. Als ik klaar ben trek ik in een noodtempo mijn kleren aan, smeer wat gel in mijn haar en scheur met de auto naar school. Daar aangekomen heb ik het gevoel dat ik de hele wereld aan kan. Ik ben helemaal wakker, de vermoeidheid is weg en de klussen die we vandaag moeten vallen best wel mee…. voor 15 minuten. Na dat kwartier heb ik het gevoel dat ik slaapwandel, alles loopt in het honderd, zelfs gewoon converseren wil niet van de grond komen. En omdat ik me er mateloos aan irriteer word ik alleen maar meer moe. Na me door de hele stapel colleges geslaapwandeld te hebben kan ik eindelijk om vier uur naar huis.
Volgens mij wordt het tijd om eens lekker veel slaap te pakken vandaag…
en de wekker een kilometer uit mijn buurt te zetten zodat ik mijn best moet doen om dat klere ding uit te zetten….

Uitslapen….

Het is weer zo een typische zondag. Ik heb me voorgenomen om een heleboel dingen te gaan doen, maar primair om uit te slapen. Helaas stroken die twee dingen niet echt met elkaar. Uitslapen betekend in mijn geval dat ik met barstende koppijn wakker wordt, wat dan weer een behoorlijke tijd duurt voordat ik daar weer vanaf af ben. Doordat die koppijn er dan voor zorgt dat ik niet productief kan zijn en dus de dingen weer blijven liggen. Nu kijk ik naar de klok (terwijl mijn koppijn een rustige zoemtoon geworden is op de achtergrond) en heb ik geen zin meer om iets te gaan doen.
Het resultaat hiervan is dat mijn huis nu een week lang een wat vieze grond heeft waar een stofzuiger al zeker een week niet overheen geweest is, dat ik aan mijn derde bak koffie zit en uit alle ellende studie sport maar aangezet heb. Volgens mij ga ik uitslapen maar uit mijn ritme gooien, het kost alleen maar tijd en wat heb je nou eigenlijk aan een paar uur langer slapen op een dag. Echt productief word ik er duidelijk niet van…..

Stress en irritatie….

Met een grote grijns op mijn gezicht loop ik door de ruimtes van onze hogeschool. Overal zie je van die witte koppies van medestudenten die al twee nachten achter elkaar veel te weinig geslapen hebben, want dat inlevermoment is vandaag daar. Niet voor mij. Ik doe niet meer mee aan dat soort stressvolle zaken, ik ben immers de relaxtheid zelf? Uhh ja, dat ben ik wel, maar ook ik kan niet zonder stress. Dus vandaag toch maar even langs een stapeltje docenten gehobbeld om me wat stress op de hals te halen. Immers, we kunnen niet leven zonder stress en als we dat wel kunnen raken we zo snel verveeld dat we ons toch weer wat stress op de hals halen.
De vraag is echter, hoeveel stress kan een mens hebben? En wanneer accepteert iemand nog stress die door anderen is veroorzaakt? Ik weet het van mezelf wel, als anderen stress veroorzakend gedrag vertonen dan irriteer ik me daar mateloos aan, waardoor ik nog meer gestresst raak. Maar is dat wel zo reeel? Hoeveel mensen raken wel niet gestresst door mij elke week? En reageren die dan ook zo geirriteerd op mij?
Ik neem vandaag een beslissing: Iedereen maakt fouten, vergeet dingen of doet dingen maar half, de mens is immers van nature een lui wezen en alleen maar gericht op zijn eigen lijfsbehoud. Dus ik irriteer me niet meer aan andere mensen die bij mij stress veroorzaken.
Kijken hoe lang ik het vol hou.

Eigen schuld, dikke bult?

Vandaag kwam ik al surfend op de volgende pagina uit. Tot mijn verbazing noemt de auteur van dit weblog de dood van Theo van Gogh een eigen schuld, dikke bult verhaal. Nu vraag ik me iets af. Als ik nu voor zijn deur zou staan en hij zou mij, of mijn godsdienst, beledigen en ik schiet hem door zijn been, zijn arm, daarna door wat minder prettige delen en vervolgens schiet ik hem af. Ik kijk nog even goed of hij wel dood is en dan loop ik beheerst weg en schiet nog even een paar van zijn vrienden neer. Is dat dan ook eigen schuld dikke bult?

Ik word een beetje moe van dit soort jongetjes die zo nodig moeten doen alsof iedereen tegen ze is en geweld goedkeuren. Kunnen we ze niet gewoon een verplichte cursus goed fatsoen geven? Daar hebben ze naar mijn mening een stuk meer aan dan aan een integratie cursus.

Bush herkozen

Na een ‘spannende’ tijd voor de VS is het dan toch zover. George W. Bush jr. gaat zijn tweede periode in als president van de VS.
Ik weet niet of Kerry nou een zoveel betere keuze zou zijn geweest, maar ik blijf de manier van kiezen vreemd vinden. Als je in een staat de meerderheid van de stemmen hebt, dan zijn alle stemmen in die staat voor jou. Dat kan dus betekenen dat de verliezer eigenlijk meer stemmen had dan de winnaar.
Ik was dan ook blij verrast toen ik gisteren/vanmorgen zag dat Kerry’s runnerup had verklaard dat ze zouden wachten totdat echt ALLE stemmen geteld zouden zijn, zodat ook de staten waar het er om spande (o.a. Florida) de preciese score door kon geven.
Wat schetst mijn verbazing dat toen ik thuis kwam dhr Bush herkozen bleek te zijn omdat Kerry zich min of meer gewonnen had gegeven?
Rare jongens die Amerikanen…..

Bananenrepubliek

Zo noemen ze Amerika al schamper. Want stel je voor dat het weer verkeerd gaat met de verkiezingen, dan is dat toch een blamage? En wij dan? Hier in Nederland hebben we in 2 jaar tijd 2 moorden die politiek gekleurd worden. En als de heer Herben gelijk heeft met zijn praatje bij Nova dan praten we zelfs over tereur in de echt zin van het woord. Terrorisme dus.
Maar ja, PSV heeft gewonnen met voetbal dus wat dat betreft… alhoewel, volgens de verslaggever herinneren we ons dat morgen toch niet meer. Er zijn immers belangrijkere dingen gebeurd vandaag.

Belangrijker? Triester wel, maar belangrijker? Ik blijf me niet van het idee los kunnen maken dat we in Nederland bij elke publieke figuur die vermoord wordt denken dat de wereld in stort. Het is ook maar een mens, en naar mijn mening niet belangrijker of minder belangrijk dan de moord op elk ander mens.

Het journaal

Ik vraag me het volgende af.
In de auto vanaf mijn werk terug naar huis heb ik meerdere keren een journaal mogen aanhoren; files zijn nou eenmaal aan de orde van dag. Iedereen keurt de moord op Theo van Gogh af (terecht overigens) en iedereen roept op om maar geen geweld te gebruiken (ben ik het overigens helemaal mee eens). Dan hoor ik ineens het bericht dat het binnenhof preventief is afgesloten.
Hoe valt dat te sporen met het niet gebruiken en uitlokken van geweld? Iedereen weet toch dat het afsluiten van het binnenhof door ME en platte petten juist geweld uitlokkend is? Geeft de gemeente Den Haag en de binnenlandse politiek op deze manier niet een verkeerd signaal af? Want hoe je het ook went of keer, politie aanwezigheid is voor sommige personen nou eenmaal een rode lap. Dat onder deze personen ook mensen zitten zoals de moordenaar van Theo van Gogh moge duidelijk zijn.

Daarnaast vraag ik me af waar we in godsnaam naar toe gaan met dit land, als mensen die hun mening geven op zo’n grove manier het zwijgen worden opgelegt. Of eigenlijk: waar gaan we godsnaam met dit land heen als iedereen die afwijkt op deze manier het zwijgen wordt opgelegd.

Theo van Gogh

Tussen alle berichten over de Amerikaanse verkiezingen hoorde ik ineens dat ene nieuwe: Theo van Gogh is neergeschoten. Ik zat in de auto en het eerste wat ik dacht was: So what? Hoeveel zinloze moorden hebben we nu zo onderhand nu al niet gehad? En wat is er dan zo belangrijk aan de zijne?

Totdat het tot me doordrong dat het waarschijnlijk een moord was om iemand de mond te snoeren. Van Gogh en zijn uitspraken over allochtonen hebben zich natuurlijk (net zoals die andere persoon die op 6/5 neergeschoten werd) niet populair gemaakt. Maar dan nog. Papa Bakellende gaat zich er natuurlijk weer tegenaan bemoeien. Want als er iemand optreed tegen het verloederen van onze normen en waarden maatschappij dan is het Papa Bakellende. Ik vraag me af wat hij vind van zichzelf op dit moment; immers hij weet ook dat ie de laatste tijd niet elke moord meer afkeurt. Hoe anders kan hij de oorlog in Irak steunen? Maar we dwalen af.

Natuurlijk is de moord op Theo van Gogh een daad die hard bestraft moet worden, laat daar geen twijfel over zijn. Maar laten de moraalridders alsjeblieft hun mond houden en niet direct op de barikades staan.

Buurman

Ach, ik heb drie weken geleden te horen gekregen dat mijn buurman overleden is. Jammer voor zijn familie, maar ja, de beste man had tbc dus ze hebben het vast wel zien aankomen. Dat was in ieder geval mijn reactie toen.

Totdat ze afgelopen vrijdag zijn huis leeg aan het halen waren van de woningstichting. Ik keek even naar binnen en zag dat het een gigantische verwaarloosde rotzooi was. Toen moest ik toch even slikken. Hoe kan het dat in een verzorgingsstaat zoals de onze iemand zo verwaarloost kan worden? Is er dan niemand die hierover nagedacht heeft toen die beste man zich melde in het ziekenhuis omdat hij zo ziek was?
Heb ik persoonlijk misschien ergens iets laten liggen, had ik het moeten zien aankomen.

Nu zijn ze vanaf afgelopen maandag bezig met het weghalen van de vloer in zijn woning, met een drilboor. Al twee ochtenden word ik om half acht ‘s ochtends wakker van de herrie die deze mensen maken. Al met al was mijn benedenbuurman zo gek nog niet. Doodziek, dat wel en verwaarloost ook.