Ronald en Hester in Australië en Azië

Barossa-valley!

Eindelijk is het er van gekomen, we zijn afgelopen woensdag naar de Barossa-valley geweest!! Omdat we beiden werken, en we daardoor eigenlijk geen dag samen vrij hebben, had ik een vrije dag genomen. Die was het meer dan waard! Om kwart over negen zijn we opgestaan om ons snel even te gaan douchen en in de auto te gooien, die toen al behoorlijk had staan bakken in de zon. Maar niks kon ons goede humeur verpesten, we hadden ons hier enorm op verheugd.

Toen we na ongeveer een half uurtje rijden in Gawler aankwamen gingen we opzoeken hoe we verder de Valley in moesten, we wilden immers (voor de verandering) eens een keer niet doelloos rondscheuren, maar ook eens echt genieten van het gene de omgeving (en natuurlijk de wijnboeren) te bieden hadden. Na snel overleg kwamen we tot onze eerste bestemming:

The Whispering Wall. In eerste instantie denk je, wooh, wat een indrukwekkende betonnen muur, en wat een water zit erachter opgesloten. Ze hebben die Wall daar namelijk geplaatst om de omgeving van drinkwater te kunnen voorzien. Heel indrukwekkend om te zien, maar waar komt de naam The Whispering Wall dan vandaan?! Daar kwamen we dus achter toen we bovenaan stonden: je kon de mensen aan de overkant op 140 meter afstand letterlijk horen fluisteren. De acoustiek is dusdanig (door de kromming zoals op de foto’s te zien is) dat het geluid als door een luidspreker klinkt. Nadat we ons vermaakt hadden met het luisteren en het bekijken van de omgeving (de dam zelf is 39 meter hoog, wat dus al een bezienswaardigheid opzich is) zijn we verder gereden.

Eigenlijk hadden we nog niet echt een plan gemaakt waar we heen gingen (in de richting van Lyndoch, daar zijn wel wat wineries) maar toen we aan de weg een bordje naar een lavendel-farm zagen keken we elkaar aan…. en sloegen af Nou dat was een goede keus!

De lavendel-farm lag midden tussen de wijnvelden, een beetje tegen een heuvel op. Na het betalen van 2 dollar (naar onze mening achteraf een fooi, gezien de gratis koffie en thee) mochten we een wandeling maken door de lavendel-tuin en we moesten maar vooral alle tijd nemen. Dat hebben we dan ook gedaan (kijk bijvoorbeeld maar naar alle foto’s die we gemaakt hebben, er staat een selectie in het Life in Adelaide album) en toen we klaar waren met rondwandelen was het tijd voor lunch.

Gelukkig hadden de heren en dames van de lavendel-farm daar rekening mee gehouden en we konden daar dan ook een kaasplankje (Hes eet tegenwoordig kaas en dat was maar goed ook daar) bestellen waar we met ons tweetjes voldoende aan hadden om een behoorlijk verzadigd gevoel te hebben achteraf! Zou natuurlijk ook kunnen komen door het glas rode wijn dat we allebei op hadden, maar voor ons was de dag al geslaagd!

De lavendel-farm was voor ons vooral zo speciaal omdat het zo’n rustig en vredig plekje was. Dat klinkt misschien oudbollig en saai, maar het was een hele fijne ervaring om gewoon zonder stress en haast eens lekker uitgebreid te kunnen lunchen en wandelen.

Vanaf daar zijn we door gegaan naar Menglers Hill, waarvandaan we een mooi uitzicht hadden over de Barossa-Valley. We hadden al een heel voldaan gevoel over ons, maar na dat uitzicht werd dit alleen maar beter (zweef zweef ). Na een paar leuke foto’s gemaakt te hebben (zie onder) gingen we verder naar Nuriootpa, waar we een heerlijke Cabernet Sauvignon van de Elderton Winery hebben geproefd. Een rode wijn uit 2004, Specially selected for The Australian Premium Wine Collection, aldus de dame van Elderton .

De rest van de dag hebben we doorgebracht met het door de Barossa-valley rijden, plekjes bekijken en het maken van mooie foto’s, waarvan we, voor de verandering, een aantal hieronder laten zien. Voor de rest kunnen jullie kijken in het Life in Adelaide-album.

Veel liefs van mij en Hester!

En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet….

Leg die welkomst-spandoeken nog maar even in de kast, want het duurt nog wel even voordat jullie ons weer in levenden lijven zullen zien!
Zoals de meesten van jullie wel weten, hadden Ron en ik niet echt een duidelijk plan voor onze reis door Oz en vooral geen duidelijkheid over hoeLANG we weg zouden zijn. We hebben steeds gezegd minimaal 6 en maximaal 12 maanden. Wel nu, de duidelijkheid is gekomen

Na 3,5 maand down under hebben we nog lang niet alles gezien van dit mooie land (dat vervelende gewerk ook) en nu we toch ‘aan deze kant’ van de aardbol zitten, hebben we besloten om ook naar Azie te gaan. Afgelopen week hebben we definitief onze tickets omgeboekt: na een dikke 9 maanden Australie vliegen we straks op 16 juli van Sidney naar Taipei (kunnen we daar weer even lekker in paniek rond gaan rennen ) vanaf waar we dan 2 maanden de tijd hebben om te doen wat we willen.

Ik ben momenteel helemaal in de ban van reisverhalen lezen en zoveel mogelijk goede info opdoen over reizen in Azie (toch handig, dat internet). Hoogstwaarschijnlijk gaan we naar Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand, Maleisie en Singapore. Klinkt goed he
In ieder geval moeten we ervoor zorgen dat we op 11 september (alarmbellen, vliegen op 9-11? ja, echt waar) weer in Taipei zijn voor onze vlucht naar Amsterdam. Dus 12 september is voor jullie de dag, dat het spandoek de kast uit mag

Even voor mezelf gesproken ben ik superblij met dit plan. Ik vind het toch wel fijn dat ik nu weet wanneer ik weer ‘thuis’ zal zijn. En 2 maanden door Azie trekken…ik ben er super enthousiast over! Verhalen van anderen over 10 uur lang opgepropt zitten in een verrot busje tussen 189 andere mensen, complete groentetuinen, scooters, dozen en huisdieren om bij de volgende grensovergang te komen, geven mij het gevoel: dat wil ik ook een keer meemaken!!!! En dat gaan we nu dus doen, fantastisch

Maar tot nu toe zitten we nog in ons fijne huisje in Adelaide, waar we ook weer een paar leuke dingen hebben meegemaakt…

Op een van mijn vrije dagen wilde ik weer even lekker lui op ‘t strand gaan liggen. Ik besloot eerst nog even gedag te gaan zeggen bij Mrs. Toogood, de Te Goede mevrouw waar we kerst hebben gevierd. Dat werd iets meer dan ‘even gedag zeggen’! Voor ik het wist zat ik bij haar binnen met een koud drankje en belde ze haar dochter die vervolgens langs kwam met man en 3 kinderen. Even later lag ik met die kids in het enorme zwembad in de achtertuin en daarna bleef ik ‘natuuuuuurlijk’ ook voor de barbi (zoals ze een barbecue hier noemen). Nou, daar zei ik natuurlijk geen nee tegen haha! Twee van de kids bleven bij ‘oma’ slapen en ik heb ze bedtime story’s voorgelezen. Dat vonden ze helemaal geweldig, helemaal toen Ronald me tussendoor belde en ik ineens in het Nederlands begon te praten. Echt weer leuk, zo warm en gastvriendelijk

Afgelopen zondag zijn we naar Port Adelaide gegaan waar we een dolphin cruise hadden geboekt. Het schijnt dat de rivier die naar de zee toe leidt vol met dolfijnen zit, dus vol verwachting stapten wij op de boot. De cruise duurde zo’n 2 uur maar nadat we na een uur en 45 minuten nog steeds geen dolfijnen hadden gezien, zakte de moed ons een beetje in de schoenen en waren we enigszins teleurgesteld….Net voordat we weer aanmeerden zagen we toch nog een paar dolfijnen het water uit springen Toen we weer op de kade stonden zagen we er nog een paar, waren we toch nog een klein beetje blij

Dit zegt denk ik ook al een heleboel :

Ronald begint al een echte salesman te worden, hij weet aardig goed de Energy Australia contracten aan te smeren! En ik doe ondertussen van alles bij Buskers, de ene dag ben ik aan het bedienen, de andere dag sta ik in de bar en maak ik heeeele lekkere cappucino’s, latte’s etc. etc.

Dat was ‘m weer even voor nu.
Er is ook weer een nieuw album met een aantal foto’s erin.

Liefs Hester (en Ronald natuurlijk maar die is op dit moment aan ‘t werk).

Update-je

Even een kleine update…

Ronald heeft werk! Hij werkt voor Energy Australia, een van de grote stroomleveranciers in Oz. Voor dit bedrijf moet hij proberen zoveel mogelijk nieuwe klanten te krijgen door in aangewezen wijken langs de deuren te gaan en proberen mensen zover te krijgen dat ze een contract tekenen (hij kan ze 5% korting bieden). Een sales baantje dus, niet helemaal ideaal maar het is in ieder geval werk! Ik werk ondertussen ongeveer 30 uur per week bij Buskers en heb het er erg naar m’n zin.

Ons plan is nu om nog ongeveer 6 weken in Adelaide te blijven om het saldo op onze rekening even goed aan te kunnen vullen. Daarna gaan we onze route weer vervolgen! We zijn er nog niet helemaal over uit: we gaan OF vanaf hier naar Alice Springs (in het midden van het land) en vanaf daar naar Darwin OF we gaan vanaf hier naar Perth en gaan dan via de westkust (wat ook erg mooi schijnt te zijn) omhoog naar Perth. Iedereen die we erover spreken geeft ons weer een ander advies, maar we hebben nog even om te beslissen
Vanaf Darwin gaan we naar Cairns (bovenaan de oostkust) en vanaf daar weer terug naar Sidney. Maar dat duurt nog wel even

Het is hier nu echt goed zomer, de gemiddelde temperatuur ligt rond de 30 graden, met veel voorkomende uitschieters naar 40 graden (zoals vandaag, het voelt alsof er constant iemand een hete fohn op je staat te richten mmmm). Adelaide is niet de meest bruisende stad, maar er is genoeg te doen. Op een vrije dag hangen we de tourist uit: de Art Gallery, het Migration Museum, de haven bezoeken. Op de planning staan nog een tripje naar de Adelaide Hills en een tripje naar de Barossa Valley, een beroemde wijnstreek hier vlakbij (een dagje wijnproeven ).

Er staan weer een aantal nieuwe filpmpjes in de map ‘video’s’ en ook het laatste album met foto’s is een beetje aangevuld.

Voor iedereen die ons post heeft gestuurd (nogmaals) heel erg bedankt!! Het is echt leuk om hier post te ontvangen. Alle kaarten staan op ons nachtkastje

Ons huisje en de jaarwisseling

Om jullie een beeld te geven van hoe we nu wonen heb ik gister een filmpje gemaakt van ons appartementje:

Onze jaarwisseling…was enerzijds heel bijzonder, omdat we ons destemeer realiseerden dat we het afgelopen jaar toch echt de stappen hebben genomen om hierheen te gaan, dat we hier nu zijn en een supergoede tijd hebben (ach ja ik word altijd een beetje sentimenteel met jaarwisselingen ). Anderzijds was het een minder uitbundig feest dan we gewend zijn. Oudjaarsavond is toch altijd DE avond waarop je pas om 6 uur je bed in rolt

Daar waren een paar reden voor: ik had oudjaarsdag lang gewerkt en vandaag, 1 januari, moest ik weer om 9 uur fris en fruitig klanten van lekkere koffie’s voorzien. Daardoor konden we dus niet echt uitgaan.

Samen met David, een van mijn collega’s, zijn we de stad ingegaan. Victoria Square, een van de centrale pleinen in de stad, was helemaal afgezet en daar was een podium met live muziek. Anders dan wat wij gewend zijn kun je op straat nergens alcohol krijgen. Dus iedereen heeft zich of thuis al bezat of loopt rond met tassen vol bier etc. Wij strangers wisten dat niet haha! Dus zijn we even ergens wat gaan drinken en tegen 12 uur zijn we weer richting Victoria Square gegaan voor de Countdown. Om 12 uur was er vuurwerk (mooi, maar niet heel spectaculair) en het gekke was dat het wel leek of iedereen direct na het vuurwerk naar huis ging! Wij hebben nog een paar drankjes gedaan daarna, maar toen toch ook maar weer de bus naar huis gepakt.

We hebben trouwens sinds een paar dagen internet thuis, jihaa! En niet eens illegaal, we hebben heel netjes aan de buren gevraagd of we misschien toegang mochten tot hun draadloos internet en voila Dus voor mensen met Skype, tot snel (remember, 9,5 uur verschil). Ronald z’n skypenaam is rvdblink en omdat we 1 computer hebben en dus 1 Skype tegelijkertijd kunnen gebruiken kun je mij daar ook onder bereiken haha!