Ronald en Hester in Australië en Azië

Onbeschrijflijk mooi (…lekke band)

By hester
August 22, 2007 on 5:33 am | In Australië | Add your comment

Dat is Laos! De natuur hier is geweldig, de bergen zijn hoog, groen, glooiend, begroeid met gras, begroeid met bomen, steeds anders…zo mooi!!! Ze zorgen ervoor dat een busrit van 6 uur puur genieten wordt, zelfs met een lekke band…

Vientiane
Vanaf hier heb ik ‘t laatste verhaaltje online gezet. Ergens vorige week wilden we naar Vang Vieng vertrekken. De nacht daarvoor had het erg hard geregend en was de helft van onze hotelkamer in een soort zwembad veranderd! Gelukkig lagen onze tassen aan de andere kant van de kamer!
Toen we op het busstation kwamen bleek de bus anderhalf uur later te gaan dan we dachten, dus wij gingen braaf zitten wachten. Om 11 uur (de tijd dat de bus zou gaan) kregen we te horen dat de bus stuk was en dat er om half 2 weer een bus zou gaan. Mmm nou dan nog maar een dagje Vientiane!
‘s Avonds liepen we twee hele bekende gezichten tegen ‘t lijf: Jorien en Sandra!! Op een terrasje langs het water hebben we heel gezellig bij zitten kletsen over onze ervaringen met de reis naar Laos, die grotendeels overeen kwamen.

Vang Vieng
De volgende dag namen we dan de bus naar Vang Vieng. Wij zaten natuurlijk weer in een bus die stuk ging…lekke band! Uurtje vertraging maar ok. Het prachtige uitzicht maakte dat meer dan goed.
Vang Vieng is een beetje een ‘relaxdorp’ voor reizigers. Het stikt er van de barretjes en restaurants waar je de heeeele dag Friends kunt kijken, wat wij dan ook op een avond compleet onderuit gezakt hebben gedaan.
Ook kun je er tuben. Dat werkt als volgt: men neme de binnenband van een tractor, een matig snel sromende rivier en bouwt dan langs de rivier barretjes met krakende boxen en steigers waar je vanaf kunt springen. Voila: tubing!!! Superleuk!!
Dit hebben we samen met J&S gedaan, die ook naar Vang Vieng waren gereisd. Heel grappig! Als je ergens wilt stoppen, steken ze een lange stok naar je uit, die grijp je vast en dan halen ze je binnen Daarna kruip je weer in je band en laat je je verder voeren over het water.

Later die dag hebben we mountainbikes gehuurd om wat van de grotten in de omgeving te gaan bekijken. We zagen ergens een bordje voor een grot, dus wij daarheen. Eerst moesten we een heel eind door een rijstveld lopen, ineens stond daar ergens een houten dakje met 3 mannetjes eronder: toegang betalen. Dikke naaierij natuurlijk, maar goed….wij betalen. Een jongen liep met ons mee (we dachten dat hij onze guide was) en toen we net uit het zicht van zijn vrienden waren, vroeg hij om meer geld voor het guiden. Jaaaa dat vonden wij een beetje niet zo heel erg nodig. Dus wij daar weer lekker stennis staan schoppen, uiteindelijk gaf hij ons zijn ‘zaklamp’ (enorm lomp ding met een mega-accu eraan) en konden we zelf de grot gaan zoeken. Na een ontzettende klauterpartij (we vroegen ons nog even af of er uberhaupt wel een grot was???) door de glibberige klei, kwamen we bij een grot. Met onze mooie lamp gingen we naar binnen, maar na een meter of 15 was het toch wel heel erg donker, en aangezien wij geen idee hadden hoe vol de accu van de ‘zaklamp’ was, vonden we het niet echt verstandig om veel verder te gaan. Leuk avontuurtje

Phonsavan
Phonsavan is de hoofdstad van de Xieng Khuang provincie en stelt echt geen bal voor! Het leuke daaraan is wel dat er bijna geen toeristen komen. We waren hier heen gegaan om de Plain of Jars te bekijken, dit zijn 3 gebieden met oeroude stenen potten die daar op mysterieuze wijze terecht zijn gekomen.
Klinkt niet zo heel interessant, is het ook niet.

Wat wel heel leuk was, was de omgeving. We hebben maar weer eens een brommer gehuurd. Nadat we site 1 hadden bekeken, wilden we naar site 2 gaan. Dit was erg lastig te vinden, oftewel niet!!! Er staan nergens borden en als ze er al staan, zijn ze in het Lao. En als je het aan iemand vraagt dan gebaren ze: ja daaaaaar heen en dan daaaaaaaaar naar rechts. Natuurlijk!!
Terwijl we op zoek waren, ging de brommer ineens een beetje raar doen, lekke band….in the middle of nowhere….gelukkig bleek er vlakbij een brommermaker te zitten en in een half uurtje hadden wij een nieuwe binnenband en konden we weer verder (hoezo, plakken??).
Voor een nieuwe poging om site 2 te vinden, sloegen we een dirt road in. Na een minuut of 10 -je voelt ‘m al aankomen- ging de brommer een beetje raar doen…lekke band! Blijkbaar is dat echt heel normaal daar, want ongeveer om de 100 meter zit er ergens een brommermaker, kwamen we achter. We hadden het een beetje gehad met die stomme Plain of Jars en besloten terug te gaan naar Phonsavan.
We hebben daarna nog wel een supermooie rit gemaakt naar allemaal kleine dorpjes met alleen maar locals. De mensen en vooral de kids, zwaaiden allemaal heel vrolijk naar ons en riepen allemaal ‘sabaidee’, wat ‘hallo’ betekent! We zagen nog ergens een bord wat naar een grot wees, dus wij gingen heel optimistisch een klein heuvelig blubberweggetje in. Het probleem is alleen dat er dan verder bij geen enkele kruising meer borden staan. De grot hebben we nooit meer gevonden… toch was het een superleuke ervaring.
In een van de dorpjes moest ik heel nodig plassen en vroeg ik bij een ‘restaurant’ naar de wc: dit was dus echt letterlijk een gat in de grond met een klein houten hutje eromheen, yammie!!!!!

Luang Prabang
Gister zijn we na een hele relaxte busrit (geen lekke banden maar wel een kotsende meneer naast ons) in Luang Prabang aangekomen, een stad die op de Unseco World Heritage List staat. Daar gaan we vandaag lekker rondkijken en de komende 2 dagen gaan we iets heel leuks doen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dat vertel ik later

Kus R&H en tot bijna!!!!!!!!!!!

Er zijn ook weer wat nieuwe foto’s in het Laos album.